WAT WIJ VAN DE N-VA VERWACHTEN
De Vlaamse kiezer maakte komaf met de “dictatuur van de Franstalige minderheid” .
Op 13 juni trok een “tsnunami” door Vlaanderen. “Dankzij” de haatcampagne van de Franstalige partijen en -media die Maingain achternaliepen, zo ze al niet zoals Madame “NON” hem trachtten te overtreffen in anti-Vlaams radicalisme, én het groteske immobilisme van 3 jaar Leterme II, koos de kiezer voor “change”. CD&V leed een historische nederlaag en werd naar de 2-de divisie verwezen, in gezelschap van de 2 andere traditionele partijen en van het VB. Ook de andere regeringspartij, de Open VLD, deelde fel in de klappen, niettegenstaande zij, - te laat weliswaar, - een einde had gesteld aan het non-beleid van Leterme II. Zij betaalde alzo de tol voor haar deelname aan deze regering, maar ook aan 8 jaar Verhofstadt-misbeleid.
Ook het vakbondsbestel - Cortebeek, De Leeuw, - kreeg een flinke klap.
Gevolg: voor de eerste maal wordt een Vlaams-nationale partij de grootste in Vlaanderen én in België met 30 % van de stemmen. Langs Franstalige kant werd alleen de PS overwinnaar. De kiezer heeft gesproken. Nu moeten de Koning van Vlaanderen en de Koning van Wallonië een eerste stap zetten in het wegwerken van de Noord-Zuid-kloof.
Het programma van een staatshervorming .
Een coalitie kan alleen maar gebaseerd worden op een duidelijk akkoord over de beleidslijnen, in het bijzonder i.v.m. een staatshervorming. Welke institutionele hervormingen zijn minimaal nodig om ons sociaal- en economisch weefsel te versterken en de financiële problemen aan te pakken. Wij zien 3 belangrijke Vlaamse eisen:
1° de beslissing BHV te splitsen op basis van het Vlaams wetsvoorstel moet meegenomen worden in de regeringsonderhandelingen. De Franstalige coalitiepartner moet beloven niet dwars te gaan liggen. Roepen ze toch een belangenconflict in, dan komt het dossier op de tafel van de regering Di Rupo en dan kan de PS 40 jaar wachten vooraleer opnieuw een PS-er Eerste Minister wordt. Het is nuttig daar bij op te merken dat de inwoners van de 6 randgemeenten met faciliteiten daarvan niet wakker liggen. De Franstalige partijen, ook het FDF, verloren er 10 % stemmen !
2° een einde moet worden gemaakt aan de sabotage van de taalwet en het wanbestuur in het algemeen van de 19 Brusselse baronnen. Het Brussels Gewest moet de bevoegdheden van de Brusselse gemeenten zoveel mogelijk overnemen. De persoonsgebonden materies moeten daarbij onttrokken worden aan de gewestelijke voogdij en rechtstreeks worden uitgeoefend door de Gemeenschappen of de Gemeenschapscommissies. Dat uiteindelijk het Gewest zoals thans het geval is hierover beslist is volstrekt ongrondwettelijk.
3° ALLE ( onderwijs, OCMW, … ) persoonsgebonden materies van de Nederlandstalige Brusselaars moeten beheerd worden door de VGC. Deze laatste moet functioneren onder de bevoegdheid van het Vlaams Parlement. Deze sanering van de Brusselse miskleun zal trouwens tot gevolg hebben dat de rijke Brusselaars, solidair met de armere, de kosten zullen moeten dragen.
Uiteraard zijn er nog vele andere beleidsverschillen tussen Noord en Zuid, zoals inzake immigratie en integratie, veiligheid en justitie. Misschien zal het wenselijk blijken ook in deze materies elk volk zijn weg te laten gaan. In ieder geval is dit wel een laatste kans om België, zij het allicht maar voor korte tijd in stand te houden.
R 128.10.52